ترکمن صحرا سرای مننوشته شده در یکشنبه 28 خرداد1391 ساعت 1:17 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان این وبلاگ تا تابستان 92به
روز نمیشود نوشته شده در جمعه 22 اردیبهشت1391 ساعت 7:28 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان جیحون بیلن بحر خزر آراسی
چؤل اوستوندن اُسر یئلی توركمنینگ گول غونچهسی قره گوزوم قرهسی قره داغدان اینر سیلی توركمنینگ چه سرزمینی است ادامه مطلب نوشته شده در جمعه 15 اردیبهشت1391 ساعت 10:45 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان ادبیات مکتوب مردم ترکمن تقریبا از هشت قرن پیش آغاز میشود و شاعران و سخنورانی بزرگ مانند:وفایی،سیّدی، عندلیب،کاتبی،صوفی الله یار،دولت محمد آزادی،مختومقلی فراغی،مسکین قلیچ،ملا نفس،محمّد ولی کمیته و دیگران در بارور کردن آن سهم مهمی داشتهاند.امّا ادبیات شفاهی این مردم،پیشینهای بس کهنسال و غنی دارد.
ادبیات مکتوب و شفاهی مردم ترکمن،پیوند تنگاتنگی با هم دارند؛به طوری که بررسی ادبیات مکتوب و پژوهش در آثار سخنوران و ادیبان ترکمن،بیتوجه به ادبیات شفاهی و عامیانه، ناممکن به نظر میرسد.ادبیات شفاهی ترکمن با پیشینهای هزاران ساله(از زمان پیدایش قوم ترکمن)سرچشمهای بسیار غنی و ارزشمند برای سخنوان بوده است.به عبارت دیگر، سخنوران هر قومی برای خلق آثار ادبی،از پندارها و باورهای عامیانهء مردم خود بهره بردهاند. کهنترین اثری که میتوان نمونههایی از ادبیات شفاهی مردم ترکمن را در آن یافت،دیوان لغات التّرک اثر محمود کاشغری است.این کتاب که به زبان قدیم ترکمنی نگاشته شده،سرشار از ضرب المثلها،و باورهای قوم اوغوز(اجداد ترکمنها)است.در این اثر ارزشمند،ضرب المثلهایی وجود دارد که پس از گذشت سالها،هنوز هم مردم ترکمن کما بیش آنها را به کار میبرند. ترکمن،ادبیات ترکمن،شاعران و سخنوران ترکمن نوشته شده در جمعه 15 اردیبهشت1391 ساعت 10:44 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان مراسم آق آش :
جشن 63 سالگي كه در ميان تركمن ها به ‹‹ آق آش›› (Ag-Ash ـ غذاي سفيد ) معروف است. از گذشته نسبتا دور در ميان آنها متداول بوده است در واقع هر يك از مردان تركمن كه به سن 63 سالگي مي رسيد به سبب رسيدن به سن پيامبر با دعوت از نزديكان، آشنايان و دوستان جشني را با پخت غذاي محلي ‹‹ چگدرمه ›› ( برنج با گوشت ) بر پا مي كنند نوشته شده در سه شنبه 8 فروردین1391 ساعت 8:50 قبل از ظهر 
توسط عبدالمنان با یه سری عکس های جدیدی که گرفتم اومدم
البته عکس های قبلی هم پاک شده و دو باره خواهم گذاشت
و همچنین عکس های جدید تعدادشون زیاده و من نتونستم همه رو بزارم اگه همه رو میخواین رو لینک زیر کلیک کنید:
ادامه مطلب نوشته شده در یکشنبه 30 بهمن1390 ساعت 7:51 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان بجنورد _ بهار كه از راه مي رسد به رسم سنتي ديرين در منطقه مرزي تركمن نشين جرگلان، از توابع بخش راز و جرگلان بجنورد 'چاروا' آغاز مي شود.
زندگي تركمنان راز و جرگلان بر محور دامداري و كشاورزي استوار است و آنان سالي يكبار به صورت كوچ محل زندگي خود را تغيير مي دهند و در ابتداي بهار براي دسترسي بهتر به چراگاهها و مراتع مناسب در دشتها و كوههاي سرسبز اردو مي زنند. اكنون بهار غمزه زن و دامن كشان، چادر سبز و پر نقش و نگار خود را بر دشتها و كوهساران گسترانده و دشت كه خواب زمستاني را سر بر بالين كوه نهاده بود آرام آرام در نفس گرم باد بهاري، چشم گشوده و از خواب بيدار شده است. زنان و دختران تركمن بنه بسته و در مسير اين كوچ پيشقراول گروه هستند، راه را مي شناسند و كوه را زير گامهاي مصصم خود رام مي كنند و اكنون حركت به سوي چاروا آغاز شده است. ادامه مطلب نوشته شده در دوشنبه 10 بهمن1390 ساعت 10:52 قبل از ظهر 
توسط عبدالمنان 1- آط آدمینگ قاناتی دیر
اسب بال انسان است. 2- آط ائرسغالی آلیندا روزی اسب بر پیشانی آن است. 3- آط اوستی خیالی،داغ باشی دومانلی سوار شدن بر اسب رویایی است مثل قله کوه که مه آلود است. 4- آط دوستی، آتا دوستی دوستی اسب مثل دوستی پدر و پسر است. ادامه مطلب نوشته شده در چهارشنبه 18 آبان1390 ساعت 10:25 قبل از ظهر 
توسط عبدالمنان
ساختمان دوتار ساده است. امّا نوع کیفیّت صدای دوتار به نوازنده آن بستگی نداشته، بلکه در يک درجه مشخّص بستگی به استادی دارد که آن را می سازد. ساختمان دوتار مھارت و فنون کاملی را طلب می کند. دوتار اساساً از چوب درختان توت و زردآلو (بخش کدو شکل آن از چوب توت دسته آن از چوب زردآلو) ساخته می شود. آن عبارت از سه قسمت می باشد. آن قسمتھا به زبان ساده، بخش کدو شکل، دسته و درب بخش کدو شکل آن می باشد. وظیفه بخش کدو شکل عبارت است از به طنین انداختن و تقويّت صداھائیکه از ارتعاش تارھا تولید می شود. بخش کدو شکل بصورت مخصوص خود ساخته می شود. امّا بستگی به چوب و خواست اوستايی که آنرا می سازد می تواند بزرگ، متوسّط و کوچک باشد. کیفیّت طنین صدای دوتار در زير و بم بودن آن بستگی به ساختمان بخش کدوئی شکل آن دارد.
ادامه مطلب نوشته شده در یکشنبه 20 شهریور1390 ساعت 11:0 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان
تاريخ ملت ترکمن از نظر اسطوره ای دارای وقايع جالب و روايات و حماسه های حيرت انگيزى است که توجه انسان را به خود جلب می کند. تمام وقايعی که در روايات و حماسه های ترکمن ها درج شده اند، فلسفه ى خاص خود را دارند. در متن يکی از روايات ترکمن ها چنين می آيد: «در زمان های قديم شخصی به نام باباغمبر مى زيسته كه در بين مردم به عنوان پير موسيقی (ساز) معروف بوده است. اين شخص تاريخی در قرن ششم و هفتم ميلادی در استان مرو کنونی ترکمنستان زندگى مي كرده است. وی هنرمندی چيره دست در ساز و آواز و موسيقی بوده است.»
ملت ترکمن براى موسيقی سنتی و باباغمبر که به عنوان پير موسيقی آنان شناخته شده احترام خاصى قايل هستند. در زمان حاضر نيز هر هفته در روزهای سه شنبه و جمعه مردم براى زيارت به آرامگاه وی که در استان مرو واقع شده است می روند. آداب و رسوم به آستان افتادن را در روزگار ما نيز می توان مشاهده کرد که هنرمندان موسيقی ترکمن برای گرفتن دعای خير و فاتحه به اين محل می آيند. ادامه مطلب نوشته شده در سه شنبه 25 مرداد1390 ساعت 9:24 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان
مراسم « یارمضان » و شکل برپایی آن در بین ترکمن های ایران و ترکمنستان
یکی دیگر از مراسم ماه رمضان در میان ترکمن ها ، مراسم « یارمضان » است. این مراسم در بین ترکمن های ایران ، در شب چهاردهم ماه رمضان و در ترکمنستان یک روز پیش از حلول این ماه مبارک برگزار می شود. « یارمضان » را از این لحاظ که خاستگاه مردمی دارد و سینه به سینه از نسل های گذشته به نسل امروزین ترکمنها رسیده ، بایستی در ردیف ادبیات شفاهی که با ماه رمضان ارتباط مستقیم دارد ، قرار دهیم. ساکنان مناطق ترکمننشین که به اجرای این مراسم سنتی دیرینه واقف هستند ، همه ساله در این شب به انتظار رسیدن این گروه ها می نشینند تا پس از شنیدن اشعاری در وصف رسول اکرم (ص) ، برکات ماه مبارک رمضان و دعا برای اهل خانه ، هدایایی به آنان تقدیم کنند. ترکمنها بر این عقیده اند که این مراسم باعث افزایش برکت در منزل و اعطای سلامتی اعضای خانواده میشود و بنا به اعتقاد ترکمن های ایران ، برپایی آن به این معناست که خانواده ها بر تداوم امساک در مابقی ایام ماه مبارک رمضان همت گمارند . ادامه مطلب نوشته شده در شنبه 8 مرداد1390 ساعت 9:27 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان نهمین ماه از تقویم هجری قمری ، ماه مبارک رمضان است. این ماه را عرب ها «شهر (ماه) الصیام» یا « شهر الرمضان» ، ترک ها « اوروج» (یا احتمالاً «عروج») و ترکمن ها «اورازا» (احتمالاً تغییر یافته ی کلمه ی «روزه» است) و یا «رمضان» می نامند.
ترکمن ها به لحاظ کثرت آداب و رسوم در زندگی روزمره ، دارای فرهنگی بسیار غنی هستند. این مردم ، به خاطر داشتن پیشینه ی فرهنگی بسیار قدیمی ، تقریباً برای هر مناسبتی مراسم خاصی دارند. یکی از این مناسبت ها ، ماه مبارک رمضان است. فرا رسیدن این ماه باعث خوشحالی هر فرد ترکمن می شود و به خاطر همین نیز سنت ها و مراسم ویژه ای نیز برای آن دارند که در این مقاله سعی شده است به ذکر هر کدام از آن ها پرداخته شود. ماه مبارک رمضان در میان ترکمن ها از جایگاه والایی برخوردار است. در این ماه ترکمن ها ،از مرد و زن تا پیر و جوان و نوجوانان ، با شور و شوقی عجیب ، غیر از برجای آوردن فرایض ، در تمامی مراسمی که ویژه ی این ماه برگزار می شود ، شرکت می کنند. برای پی بردن به جایگاه والای این ماه در بین ترکمن ها ، به بیتی از شاعر بزرگ و بنیان گذار ادبیات ترکمن یعنی مختومقلی فراغی اشاره می کنیم. این سخنور بزرگ ترکمن در یکی از شعرهای خود در باره ی جایگاه والای این ماه مبارک چنین نوشته است: ییل نگ دؤرت پاصلیندا ، اون ایکی آیدا رمضان دیرلر آیینگ یاغشی سین ترجمه: از بین چهار فصل سال و دوازده ماه رمضان می آید و آن بهترین ماه است. ادامه مطلب نوشته شده در شنبه 25 تیر1390 ساعت 10:0 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان ملانفس
ملانفس که در ادبیات ترکمن به عنوان «سلطان سرزمین عشق» شهرت یافته، در اوایل قرن 19 میلادی (1810م) در میان ترکمن های تکه از طایفه وکیل و تیره یازی در حوالی شهر سرخس به دنیا آمد. در مورد سال ولادت و حتی زادگاه وی اختلاف نظر بسیار است. پدرش قادیر بردی (ملا قاراش)، ملایی مکتب خوانده بود، ملانفس نیز در مکتب خانه محلی سواد آموخت و با تشویق پدر در مدارس مرو و سپس در بخارا تحصیلات خود را ادامه داد. در آغاز او در یکی از دهات ناحیه مرو معلم مدرسه بود و بعدها بازرس مدارس شد. مطالعات ملانفس در ادبیات ترکی، باعث انس و آشنایی وی با آثار نوایی، فضولی و صیادی گردید. همچنین تحصیل در شهر بخارا وی را با ادبیات فارسی و بویژه سروده های امیر خسرو دهلوی، مولوی و حافظ آشنا ساخت. ادامه مطلب نوشته شده در یکشنبه 12 تیر1390 ساعت 9:13 بعد از ظهر 
توسط دايانار
تركمن ها از سپيده دم تاريخ كهن خود را با دامداري و كوچ نشيني روزگار ميگذرانيد. فرهنگ آنان با اين شيوه ي معيشت امتزاج و تناسب يافته بود . اين شيوه ي زندگي مستلزم آن بود كه دام به عنوان پايه ي اقتصاد و مهمترين مايلك دامدار ، در برابر آفات گوناگون حمايت و حفاظت به عمل آيد. مقابله با حيوانات وحشي گوشتخواري كه در اين ميدان داعيه ي شراكت با انسان را داشتند ، از ضرورت هاي حياتي اين جامعه دامپرور بود. در اين ميدان "گرگ" به عنوان جانوري باهوش و نيرو مند ، هم از لحاظ جسارت طبع و هم از حيث و فور تعداد خطرناكترين دشمن احشام به شمار مي رفت : و اين اگر نه ابتداي دشكني گرگ و گوسفند ، كه سر آغاز حكايت خصومت انسان با اين حيوان بود.
ادامه مطلب نوشته شده در شنبه 4 تیر1390 ساعت 11:15 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان ترکمنها از 6 هزار سال پیش در منتهاالیهن منطقه شمالی سواحل دریاچه اشیق گل، در کنار مسیر دریا و رود جیحون اقامت داشته اند. محدوده ترکمنستان کنونی که از دیرباز مسکونی بوده است، همواره جزئی از حکومتهای ایران یا کوشانیان سعدی (حکام آسیای مرکزی و بخشی از افغانستان فعلی) بوده و از وجود حکومت محلی اطلاعی در دسترس نمی باشد. و اما تاریخ جدید ترکمنهای ایران، باید گفت که با امضای قرارداد رسمی مرزبندی بین ایران و روسیه در دسامبر 1881 ـ 1260ه··· میلادی بین دو کشور مرزهای بین دو کشور به وسیله عوامل جغرافیایی تعیین شد. مطالعه گذشته فرهنگی ترکمنها که در ابتدا به نام «اغوز» شناخته شده اند وجود رابطه به تعالیم «قورقوت آتا» یا «دده قورقوت» را به ثبوت می رساندند. قورقوت آتا بنا بر قولی با الهام از تعالیم دین مبین اسلام قوم خود را به پذیرش آیین دین اسلام دعوت می کنند. از آن پس ساختار فرهنگی، اجتماعی ترکمنها بر مبنای آموزشهای اسلامی شکل می گیرد. این آموزشها با گذشت اعصار به عنوان اعتقادات و باورهای جدایی ناپذیر در احیای فرهنگی ترکمنها محسوب می گردد. به همین خاطر اعتقاد راسخ و تعصب در دین زبانزد بوده است. ادامه مطلب نوشته شده در پنجشنبه 26 خرداد1390 ساعت 6:30 بعد از ظهر 
توسط عبدالمنان
مجموعه لغات و اصطلاحاتی که برای بیان روابط خویشاوندی در یک زبان به کار می رود، رابطه تنگاتنگی با فرهنگ مردمی دارد که با آن زبان سخن می گوید. مثلا «آغا» در زبان ترکمنی به دو معنای «عمو» و برادر بزرگتر» است، همچنانکه «اجکه» معنی «عمه» و خواهر بزرگتر» را می رساند.
این عدم تمایز نشان دهنده نظام خانوادگی گسترده حاکم در جامعه ترکمن است. یا به عنوان مثال دیگر ، در زبان ترکمنی (قاقا) به معنای «پدر بزرگ پدری» و «بابا» در معنای «پدر بزرگ مادری» است. در حالی که در زبان فارسی این هر دو معنی با لفظ واحد «پدربزرگ» خوانده می شوند. ادامه مطلب |



